Beide richtingen. Trainingen, slaap, hartslag, HRV en ademhaling.

Hij vraagt nooit of je hem wilt starten.
Geen sessieknop, geen herinnering om hem om te doen, geen nachtelijke lading. Hij meet continu vanaf het moment dat je hem sluit — de enige manier waarop een basislijn ontstaat die iets betekent.
Twee keer per maand opladen.
Twee weken continue hartslag op één lading. Lang genoeg om niet meer aan de batterij te denken, en dat is het punt: een band aan de lader meet niets.
Twee manieren om hetzelfde hart te lezen.
De optische meting draait de hele dag. Een tweede elektrode legt een enkelvoudige ECG-afleiding vast als je er een vingertop op legt. Vastleggen, niet diagnosticeren: ziet iets er ongewoon uit, dan zegt de app dat je iemand moet raadplegen die er echt iets over kan zeggen.
Niets om naar te kijken.
Geen scherm, geen melding, geen trilling om je pols midden in een set. De band is een sensor. De meting, en de redenering erachter, horen op een scherm waar je toch al naar keek.
Gemaakt om te dragen, niet om op te bergen.
Twee kleuren garen samen geweven in plaats van één vlakke verf. Hij verdraagt zweet en chloor zonder te verbleken, droogt plat in een minuut of twintig, en ziet er aan tafel niet uit als sportmateriaal.
Elke score gaat open.
Tik op een getal en je krijgt de metingen erachter, de basislijn waartegen elk is gemeten, hoeveel het meewoog en wat de dag miste. Geen enkele andere band laat zijn rekenwerk zien.
Hij meet. De app legt uit.




